Finanse więźniów
Więzienny pieniądz
Pozornie wydawać by się mogło, iż więźniowie oprócz kodeksowych i żywotnych uprawnień posiadają tylko i wyłącznie obowiązki względem zakładu karnego. Otóż nie tylko kontakt z osobami najbliższymi należy do ich uprawnień, ale także posiadanie przez nich pod pewnymi warunkami środków pieniężnych.
Finanse osadzonych – wypiska
Osoba przebywająca w zakładzie karnym musi dostosować się do panujących tam reguł. Jednakże możliwe jest dokonywanie przez osadzonych zakupów za pośrednictwem podstawowych środków obrotu, jakim są pieniądze, zwane w żargonie więziennym „wypiską”. Wypiska to pieniądze przesyłane z zewnątrz, np. od najbliższej rodziny dla osoby, odbywającej karę w warunkach zamkniętych. Nie są one automatycznie udostępniane osadzonym, lecz przechowywane na tzw. rachunkach sum depozytowych, prowadzonych przez zakłady karne. Zgodnie z art. 126 § 1 i 2 k.k.w., zakłady karne gromadzą środki osadzonego do wysokości:
– 50% kwoty zdeponowanej przez osadzonego przy przyjęciu do zakładu karnego, jednak nie więcej niż minimalne wynagrodzenie za pracę,
– 50% z przysługującemu osadzonemu wynagrodzenia za pracę po odliczeniu zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych, jednak nie więcej niż 8% minimalnego wynagrodzenia za pracę,
– 50% wpływów dla osadzonego jednakże nie więcej niż 8% minimalnego wynagrodzenia za pracę.
Skazany ma prawo dokonywać za te środki zakupów w zakładowej kantynie i wówczas pieniądze są mu odejmowane z rachunku.
Żelazna kasa
Z czym związane jest to pojęcie? Ustawodawca kierując się przede wszystkim zasadami humanitaryzmu uznał, iż potrącanie sum należnych osadzonemu odbywa się dla jego dobra. Przy opuszczeniu zakładu karnego środki, zgromadzone z potrąceń w żelaznej kasie wypłaca się skazanemu, aby posiadał on przynajmniej minimalne zabezpieczenie na życie. Dlatego też kwoty uzyskiwane przy przyjęciu, w ramach pracy lub wypiski są potrącane w powyższych granicach, celem utrzymania się przez skazanego w pierwszych dniach wolności. Jeżeli zaś zachodzi sytuacja, w której skazany jest przenoszony do innego zakładu karnego, a zgromadził środki na rachunkach są mu one przekazywane do nowego miejsca odbywania kary.
